In 1666 stelden de inwoners van Luxemburg zich, na toestemming te hebben gekregen, officieel en met grote pracht en praal onder de bescherming van Onze Lieve Vrouw, Troosteres der Bedroefden; Twaalf jaar later deden het hele hertogdom Luxemburg, inclusief Bastogne, en het graafschap Chiny hetzelfde.

Wat is er driehonderdvijftig jaar later nog van over? Er staat inderdaad een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Luxemburg in veel kerken in onze streken en op sommige bedevaartsoorden naar Luxemburg, maar wat nog meer?

Dit rijk geïllustreerde werk is het resultaat van talrijke grensoverschrijdende samenwerkingen die op een nieuwe of originele manier thema's aankaarten die verband houden met de devotie tot Onze-Lieve-Vrouw van Luxemburg en de vele voorstellingen die deze oproept, maar ook met het behoud van dit erfgoed.

De cultus en de verspreiding ervan worden in hun historische kader geplaatst. De uitvoering ervan wordt gedetailleerd beschreven in de meest zichtbare uitingen, zoals het octaaf of de aankleding van het beeld. De iconografische aspecten worden behandeld afhankelijk van de kunstenaar of de verschillende dragers, zoals papier, steen, gietijzer of glas. De restauratie en conservatie van het beeld, uitgevoerd door de restaurateur zelf, wierp nieuw licht op de oorsprong van het beeld. Nieuwe thema's zoals Mariagezangen, de resultaten van de opgravingen in de Glaciskapel en de uitgifte in 2016 van een nieuwe postzegel met de afbeelding van de Troosteres bewijzen - als dat nog nodig is - dat de studie van Onze-Lieve-Vrouw van Luxemburg een onuitputtelijk vakgebied is omdat het diep menselijk is.