De levenden en hun doden

De levenden en hun doden

Kunst, geloofsovertuigingen en begrafenisrituelen in de Ardennen van weleer

Lange tijd werd de dood als een taboe beschouwd; zelfs het noemen ervan was verboden. Tegenwoordig is de dood een volwaardig historiografisch onderzoeksgebied geworden.

Aan de hand van een zeer breed scala aan bronnen, zoals testamenten, devotieprentjes, begraafplaatsen en begrafenisrituelen, zijn specialisten erin geslaagd de geheimen van de verbeeldingswereld van vroegere samenlevingen te ontrafelen. Het onderzoek naar de dood heeft zo geleid tot een antropologische benadering.